zondag 19 februari 2012

Bonsoir Braobaantse Burre'gers en Buiteluij . . . .


      Gezelleg hor, zo op unne zaoterdagaovond. Zitte daor hil alleeneg in oew intje op oew kamerke (en ok nog'us zonder ut internet nootebeene!) meej oewe ziel onder oewen'erm in 'Der Garten der Seele' in'ut Fraanse laandschap te koekeloere! Meej munne'nond ok nog us, mar die'ouw 'illemaol nie vaan carreneval. Kaan me'neus wel'wa gezellegers veurstelle'nor. Gullie he'dut in ieders geval veul leuker daan ikke meej al die leut dees vier daoge en ge ken'tur ok nog'us lekker op daanse heej. Hotsjiekedeej! En dadde mar veul leut mag'ebbe daan, zouw'k zo teegen'oew zegge. Ak'ut allemaol veul eerder haaj geweete dan hak tog veur 'De tuin der Luste' in ut Bredaose kielegat gekooze'nor. Mar daan haaj'ik urst wel eeve langs m'n kapster gegaon hor (dun dieje die'op diejen dikke trom slaot witte wel, ge kent'ur vast ok nog wel, mar ik wil'ier hillemaol gin naome noeme'nof reklaome veur maoke'nier hor) veur un leuk Coep Soleike. Da haaj'k wel sjoofel gevonde, irluk gezeejt tussen'ons gezeejt en gezweege. Daan'adde gullie maaj (oow, das waor ok zeg, nouw'gut zegt, da was'ok nog'un liefke van maaj) vaast nie'mur'erkent. (Mar ge wit'ut mar nooijt heej, kek mar goet'uit oew doppe as ge d'r eentje teegekomt meej zo'n coep soleike op zunne kop, (mar de miste zaijn nie'echt hor, da'sijn allemaol nep'pruike) mesgien zouw'ik ut tog nog wellus kunne zijn niewaor?! As'de mar nie'aon m'n'aore trekt want daan'edde de poppe pas egt aon 't daanse. (Waant da'doek tog zo gerre neej, daanse) Mar om wir verder te gaon meej m'n verhaol waor'k gebleeve waas; k'wist illemaol'egt'nie joh, daj carreneval da'da dees wiekend al wir waar heej. Mar jao, ge ken'ok'nie alles van te veure ge'weete en'ebbe meej gekreege'neej . . . Neeje, neeje, zee'tum gelaijk teege zun'eiges om alles nog us effe vlug regt te trekke veur z'n eiges, ut is nouw inmaol kieze'nof deele in ut leeve niewaor. Daan'adde mar veul vruger op motte staon zouw'ons moeder ok nog gezeejt' kunne'nebbe; koor'ut oew al baij'oew'eigen'art'op denke en zegge tegelijk. Jao, jao, okeej, gelaijk'edde'nor. Vollegent'jaor mar unne keer beeter dan heej. Waaj'int vaat zit verzuurt'nie heej. Alhoewel, nimt'tur nouw tog mar intje van me daan, waant volgent'jaor ken'tur mesgien wel'us'un gatje in da vaat zitte niewaor en dan'edde hillemaol niks mir. Alleej, Alaof . . . . en Prooost!
Ik doew'ut'ur'ier wel meej 'n rooij weintje . . . (vaan da bekende merk meej da leebel vaan dieje grotste mauwert opgeplakt vaan van Wanrooij, dan witte teminste waorover ge praot (en heul veul) as ge praot en waorover gut'et niewaor . . .)

      Nouw, zo kent'ie wel wir un bietje'nier eej zouw'k zo zegge, vinde da nouw'ok'nie . . . was geteekend meej un'eul groot potloot deur unne'nouwe sauwelkous, mar nog steeds 'eul'erg jong vaan'art, Berre'mans.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten